Nobody's Home

I couldn't tell you why she felt that way,
She felt it everyday.
And I couldn't help her,
I just watched her make the same mistakes again.

What's wrong, what's wrong now?
Too many, too many problems.
Don't know where she belongs, where she belongs.
She wants to go home, but nobody's home.
It's where she lies, broken inside.
With no place to go, no place to go to dry her eyes.
Broken inside.

Open your eyes and look outside, find the reasons why.
You've been rejected, and now you can't find what you left behind.
Be strong, be strong now.
Too many, too many problems.
Don't know where she belongs, where she belongs.
She wants to go home, but nobody's home.
It's where she lies, broken inside.
With no place to go, no place to go to dry her eyes.
Broken inside.

Her feelings she hides.
Her dreams she can't find.
She's losing her mind.
She's fallen behind.
She can't find her place.
She's losing her faith.
She's fallen from grace.
She's all over the place.
Yeah

She wants to go home, but nobody's home.
It's where she lies, broken inside.
With no place to go, no place to go to dry her eyes.
Broken inside.

She's lost inside, lost inside...oh oh yeah

She's lost inside, lost inside...oh oh yeah

Missing

Please, please forgive me,
But I won't be home again.
Maybe someday you'll look up,
And, barely conscious, you'll say to no one:
"Isn't something missing?"

You won't cry for my absence, I know -
You forgot me long ago.
Am I that unimportant...?
Am I so insignificant...?
Isn't something missing?
Isn't someone missing me?

Please, please forgive me,
But I won't be home again.
I know what you do to yourself,
I breathe deep and cry out,
"Isn't something missing?
Isn't someone missing me?"

Even though I'm the sacrifice,
You won't try for me, not now.
Though I'd die to know you love me,
I'm all alone.
Isn't someone missing me?

And if I bleed, I'll bleed,
Knowing you don't care.
And if I sleep just to dream of you
I'll wake without you there,
Isn't something missing?
Isn't something...

Even though I'm the sacrifice,
You won't try for me, not now.
Though I'd die to know you love me,
I'm all alone.
Isn't someone missing me?

Whisper

Catch me as I fall
Say you're here and it's all over now

Speaking to the atmosphere
No one's here and I fall into myself
This truth drives me
Into madness
I know I can stop the pain

If I will it all away

Don't turn away
(Don't give in to the pain)
Don't try to hide
(Though they're screaming your name)
Don't close your eyes
(God knows what lies behind them)
Don't turn out the light
(Never sleep, never die)

I'm frightened by what I see
But somehow I know
That there's much more to come
Immobilized by my fear
And soon to be
Blinded by tears
I can stop the pain
If I will it all away

Don't turn away
(Don't give in to the pain)
Don't try to hide
(Though they're screaming your name)
Don't close your eyes
(God knows what lies behind them)
Don't turn out the light
(Never sleep, never die)

Fallen angels at my feet
Whispered voices at my ear
Death before my eyes
Lying next to me I fear
She beckons me
Shall I give in?
Upon my end shall I begin?
Forsaking all I've fallen for
I rise to meet the end

Don't turn away
(Don't give in to the pain)
Don't try to hide
(Though they're screaming your name)
Don't close your eyes
(God knows what lies behind them)
Don't turn out the light
(Never sleep, never die)

Don't turn away
(Don't give in to the pain)
Don't try to hide
(Though they're screaming your name)
Don't close your eyes
(God knows what lies behind them)
Don't turn out the light
(Never sleep, never die)

Don't turn away
(Don't give in to the pain)
Don't try to hide
(Though they're screaming your name)
Don't close your eyes
(God knows what lies behind them)
Don't turn out the light
(Never sleep, never die)

Servatis a periculum

(Save us from the danger)

Servatis a maleficum

(Save us from the evil)

Return To Me Salvation

I tried to kill the pain
But only brought more
So much more
I lay dying and I'm pouring
Crimson regret and betrayal

I'm dying, praying, bleeding and screaming
Am I too lost to be saved?
Am I too lost?

My god, my tourniquet
Return to me salvation
My god, my tourniquet
Return to me salvation

Do you remember me?
Lost for so long
Will you be on the other side
Or will you forget me?

I'm dying, praying, bleeding and screaming
Am I too lost to be saved?
Am I too lost?

My god, my tourniquet
Return to me salvation
My god, my tourniquet
Return to me salvation
(Return to me salvation)

I WANT TO DIE!!!

My god, my tourniquet
Return to me salvation
My god, my tourniquet
Return to me salvation

My wounds cry for the grave
My soul cries for deliverance
Will I be denied Christ? Tourniquet!
My suicide...

(Return to me salvation)
(Return to me salvation)

Taking Over Me

Η ψυχολογία είναι ένας υπερφυσικά τρομακτικός και αβέβαιος λαβύρινθος, γεμάτος διακλαδώσεις, που τις περισσότερες φορές οδηγούν σ' ένα τεράστιο και αχανές αδιέξοδο. Σκοπός μας, να βρούμε την μοναδική και διάπλατη έξοδό του.
Δεν είναι εύκολο. Είναι υπερβολικά ψυχοφθόρο, κουραστικό, χρονοβόρο και σίγουρα άξιο του ενδιαφέροντός μας.
Η ψυχολογία δεν έχει απολύτως καμία σχέση με την εμπειρία. Είναι δύο έννοιες ασσύμετρες, οπότε και ανάξιες σύγκρισης.
Ο καθένας έχει ως προσωπικό στόχο τον απόλυτο έλεγχο της ψυχολογίας, μα αυτό είναι κάτι εντελώς εξωπραγματικό και αδύνατο. Όσο κι αν καμιά φορά νομίζουμε ότι κατέχουμε τον έλεγχό της, αυτή μας ξεφεύγει και μας οδηγεί σε συμπεριφορές, που είτε δεν αρμόζουν στα πιστεύω μας, είτε μας στεναχωρούν. Μπορούμε να ελέγξουμε έως ένα συγκεκριμένο σημείο την ψυχολογία μας, αλλά ποτέ απόλυτα.
Και όσο μαθήματα και συνέδρια υπάρξουν για την αποπεράτωση αυτού του στόχου, ο έλεγχος αυτός δεν θα μπορέσει ποτέ να επιτευχθεί, αν δεν το θέλει πραγματικά και δεν αφιερώσει χρόνο ο καθένας μας.

Going Under

Τι νόημα έχει να περιμένεις την κατάλληλη στιγμή για να δραστηριοποιηθείς;
Κανένα.
Η ζωή είναι μικρή. Και το ξέρουμε. Και όσοι δεν το ξέρουν ας το μάθουν.
Γιατί αργότερα θα μετανοιώσουν. Θα μετανοιώσουν που δεν άδραξαν τις ευκαιρίες που τους εμφανίστηκαν, θα μετανοιώσουν που δεν έζησαν αυτό που τους δόθηκε.
Είναι δύσκολο, όντως. Δεν είναι εύκολο να ξεφύγεις από την ηλίθια αυτή πραγματικότητα που μας προσφέρουν οι άλλοι. Είναι δύσκολο να ακολουθείς πιστά "αξίες", "ήθη" και "ιδανικά" τα οποία όχι μόνο δεν έψαξες εσύ για να τα βρεις, αλλά στα προσέφεραν άλλοι. Ετοιμοπαράδοτα. Αγοραπωλησίες αξιών και ιδανικών. Τζάμπα κόσμε... Τζάμπα...
Μην ψάχνεστε μέσα σας... Εδώ τα έχουμε... Πάρ' τε τα... Και διαδώστε τα και στα παιδιά σας... Και στα παιδιά των παιδιών σας...
Η ζωή είναι μικρή λοιπόν... Και όταν είσαι παιδί, δεν το καταλαβαίνεις... Νομίζεις ότι θα έχεις όσα χρόνια θελήσεις μπροστά σου... Για να κάνεις ό, τι θέλεις... Γιατί έτσι σου έχουν μάθει... "'Εχεις χρόνια ακόμα παιδί μου... Όλόκληρη την ζωή έχεις μπροστά σου..."
Μα είναι μικρή... Δεν υπάρχει χώρος για ανούσια πράγματα, πράγματα που δεν οδηγούν πουθενά... Πράγματα όπως η μισαλλοδοξία...
Όλοι κινούμαστε σαν μαριονέτες... Μας κινούν άλλοι... Και αυτός που το κάνει δεν έχει λόγο να κόψει τον σπάγγο... Εμείς έχουμε λόγους πολλούς να κόψουμε αυτόν τον γαμημένο τον σπάγγο... Να ελευθερωθούμε από τις κλωστές και να κάνουμε δικά μας βήματα, σαν να ξανα είμαστε παιδιά...
Να μπορούμε να κρίνουμε τι είναι ωφέλιμο και τι όχι... Και δεν λέω σωστό ή λάθος γιατί αυτές οι έννοιες είναι υποκειμενικές... Όπως και το όμορφο και το άσχημο είναι υποκειμενικές... Και το ωφέλιμο και το ανωφέλιμο είναι υποκειμενικές με μία διαφορά όμως... Όταν βαδίζουμε σταθερά μπορούμε να καταλάβουμε τι είναι ωφέλιμο και τι όχι...
Κάτι που χάνουμε όταν είμαστε μαριονέτες...
Δεν έχουμε αίσθηση του πραγματικού... Δεν ζούμε όπως ΕΜΕΙΣ θέλουμε, αλλά όπως αλλοι μας έχουν υποδείξει... Χωρίς να μας ρωτήσουν... Χωρίς να μας ζητήσουν την γνώμη... Γιατί πολύ απλά μας αφαίρεσαν την γνώμη πολύ πριν μας δείξουν πώς θα ζούμε...
Και εμείς δεν ξυπνάμε...
Κοιμόμαστε...
Κοιμόμαστε και μας κινούνε...
Κοιμόμαστε και δεν ξυπνάμε...

Tourniquet

Tourniquet

Σπέρμα

ΟΚ παίδες, αυτό είναι ΤΟ ΠΙΟ ΓΑΜΑΤΟ έβερ!!!
Απλά απολάυστε τον τρόπο με τον οποίο το χιούμορ μπορεί να αναμιχθεί με την κρίση και την επίκριση!

Νέα (;) Δημοκρατία

Για δεύτερη συνεχόμενη τετραετία, αν υποθέσουμε ότι η Ελλάδα είναι φοράδα ή τέλος πάντων άλογο, τα ηνία του θα κρατάει ένα νεοσύστατο κόμμα, ονόματι Νέα Δημοκρατία.
Το πόσο νέα είναι ή το πόσο δημοκρατία θα επικρατήσει είναι κάτι προς το παρόν αδιευκρήνιστο.

Με την έισοδο ενός άλλου νεοσύστατου πολιτικού κόμματος, του ΛΑ.Ο.Σ. ("Λαϊκός" "Ορθόδοξος" Συναγερμός :)), το Ελληνικό Κοινοβούλιο αλλάζει πλέον πρόσωπο. Γίνεται πολυπληθές, πολύπλοκο, και οφ κορς πολυγνωμώδες (νέα ένταξη στο Λεξικό Μπαμπινιώτη)!

Συγχαρητήρια στους 'Ελληνες λοιπόν!!!
Νίκησε η ζωή! Βγήκε το βουβάλι!!!

:)

Καλή τετραετία... (τριετία)!

Αποτελέσματα ψηφοφορίας: "Ποιό μήνα έχετε γενέθλια;"

Ιανουάριο - 5% (1 ψήφος)
Φεβρουάριο - 11% (2 ψήφοι)
Μάρτιο - 17% (3 ψήφοι)
Απρίλιο - 5% (1 ψήφος)
Μάιο - 5% (1 ψήφος)
Ιούνιο - 0% (0 ψήφοι)
Ιούλιο - 5% (1 ψήφος)
Αύγουστο - 11% (2 ψήφοι)
Σεπτέμβριο - 0% (0 ψήφοι)
Οκτώβριο - 29% (5 ψήφοι)
Νοέμβριο - 0% (0 ψήφοι)
Δεκέμβριο - 5% (1 ψήφος)

Τέρμα τα ψέματα

Τέρμα τα ψέματα.
Αύριο ανοίγουν τα σχολεία... (Γαμώτο...)

Τέρμα οι γκόμενοι (Οι πολλοί δηλαδή, κρατάμε έναν...)
Τέρμα οι βόλτες (Σιγά τις βόλτες...)

Ξανά πίσω από την αναρχικιά φίλη στο θρανίο, δίπλα στον μεταλά μου, και μπροστά από τις κοριτσάρες μου, την Ρ. και την Μ.!!!

Το ίντερνετ θα κλείσει... όχι όμως το blog!!!

Θα το ανανεώνω με διάφορους τρόπους!

Καλή σχολική χρονιά λοιπόν... :(

Σ' αφήνω να μ' αγγίξεις...

Καλημέρα...

Άλλη μια μέρα και γω πάλι εγκλωβισμένος σε σκιές του παρελθόντος...
Φοβάμαι να μείνω μόνος μου; Όχι...
Απλά όταν δεν τραβιέται κάτι με έναν, την κάνω αμέσως για τον επόμενο...
Δεν είμαι έτοιμος για σχέση.
Αυτό είναι σίγουρο.
Και επίσης όσο και να τον κυνηγάς τον έρωτα, αυτός σου έρχεται πάντα κατακούτελα...
Ας αφήσουμε τα πράγματα να κυλίσουν σιγά - σιγά...
Συναντιόμαστε, βλέπουμε αν υπάρχουν αυτές οι πεταλούδες στην κοιλιά όταν ερωτευόμαστε και συνεχίζουμε ανάλογα.
Και εκεί πέρα που λες ότι είσαι μ' ένα παιδί, αν και δεν είστε ζευγάρι ακόμα, σε κάνει αναπάντητη στις 5 το πρωί μια ψυχούλα η οποία είναι τρελά τσιμπημένη μαζί σου, σε θέλει και δεν μπορεί να το κρύψει... του γράφεις μήνυμα "Δεν ξέρω τι να πω. Αισθάνομαι ότι είσαι χάλια. Και γω χάλια είμαι". Αυτός όπως πάντα μην προδωθεί γράφει ένα απλό "Τι εννοείς?" κάνοντας πως δεν κατάλαβε. Τον παίρνεις τηλέφωνο από το σταθερό γιατί δεν έχεις κάρτα. Δεν το σηκώνει. Είσαι χάλια και θέλεις κάπου να μιλήσεις, έστω και στις 5 το πρωί... Δεν το σηκώνει καμία από τις 10 φορές... Μπορεί και παραπάνω...
Μήνυμα πάλι: "Γιατί παίρνεις τηλ?"...
Τι γιατί...
Γιατί είμαι χάλια...
Γιατί πρώτη φορά αισθάνομαι τόσο άνετα να σου μιλήσω...
Γιατί γαμώ την ΤΙΜ μου, που δεν μπορείς να πάρεις τηλέφωνο και να σου προσθέσουν 2 ευρώ επιπλέον σαν τη Vodafone... (Ξέρω, διαφήμιση...)

Σκέφτομαι να σου κλείσω ραντεβού κάπου ήρεμα για να μιλήσουμε...
Ακόμα κι αν αρνηθείς εγώ θα πάω και θα σε περιμένω...
Ένα γεια να πούμε...

Σκότος...

Σκοτάδι...

Απόλυτο σκοτάδι...

Δεν σε αγγίζω...

Δώσε ένα χαμόγελο...

Σήμερα μου συνέβη κάτι πολύ όμορφο.
Αφού τέλειωσε η βόλτα μου, ανέβηκα στο λεωφορειάκι για να πάω σπίτι μου...
Πήρε το μάτι μου αμέσως μια όμορφη ξανθιά κοπέλα να κάθεται σε μία θέση και να ακούει μουσική. Ήταν πολύ κουρασμένη, ταλαιπωρημένη.

Κατάλαβα ότι ήταν ναρκομανής, από τα ταλαιπωρημένα πράσινα μάτια της,
και επειδή ήταν πολύ αδύνατη και αδύναμη.
Πήγα και κάθισα ακριβώς από πίσω της, σε αντίστροφη θέση. Δηλαδή, είμασταν πλάτη-πλάτη. Είχε αφήσει το λουράκι της τσάντας της στην θέση μου, έτσι ώστε το πάτησα εγώ με την πλάτη μου. Λίγο αργότερα το σήκωσε και μου είπε "Συγνώμη". Εγώ την καθησύχασα λέγοντας την "Όχι, δεν πειράζει" και χαμογελώντας της.

Έπειτα, σηκώθηκε από τη θέση της και πήγε και κάθισε απέναντι μου. Μου χαμογέλασε πολύ όμορφα και αγνά. Έκανα και γω αυθόρμητα το ίδιο. Αισθάνθηκα πολύ όμορφα και ντράπηκα κι όλας. Έσκυψα το κεφάλι, σαν να μην είχε γίνει τίποτα σημαντικό. Όταν ήταν να κατέβει, έκανε κάποιες ελαφριές κινήσεις και μου χαμογέλασε και πάλι... Και με χαιρέτισε... "Γειά..." Ήταν πολύ όμορφο, την χαιρέτησα και γω... και της χαμογέλασα... Την είδα να βγαίνει, να πετάει το εισιτήριό της... Δεν με κοίταξε ξανά... Σκέφτηκα να πάω να καθίσω στη θέση της... Αλλά καθώς γύρισα για να δω, πρόσεξα ένα περικάρπιο με χρώμα ροζ - μαύρο. Ήταν δικό της. Δεν ξέρω αν το είχε αφήσει επίτηδες, ή απλά το είχε ξεχάσει. Πάντως το πήρα. Και το έβαλα στην τσέπη μου, αφού το χάιδεψα λίγο... Μυρίζει πολύ ωραία... Θα το κρατήσω για πάντα... Και ποιός ξέρει... Μπορεί κάποτε να επιστραφεί στον ιδιοκτήτη του...

Αισθάνθηκα πολύ όμορφα και ωραία. Αισθάνθηκα άνθρωπος. Γιατί χαμογέλασα. Γιατί επικοινώνησα έστω και με ένα βλέμμα...

Στον γυρισμό, ήθελα να κλάψω... Ήταν πολύ όμορφα...

Πολύ όμορφα...

You belong to me...

Πώς να μην ανατριχιάσεις όταν αυτά τα μάτια σου λένε "You belong to me, my Snow White Queen..."

(Ναι, γουστάρω Amy Lee, γιατί δεν το παίζει ούτε τσουλάρα, ούτε πουτάνα, και έχει και φωνάρα...)

I'm losing my mind, and you just stand there and stare as my world devides...

Και γιατί ούτε το Ζιγκολό της Παπαρίζου, ούτε το Άντε Γεια του Παπαηλία, και ας είναι κατεβατά ολόκληρα, δεν μπορούν να συγκριθούν με αυτό το μικρό δίστιχο...

Χρόνια Πολλά!!!

Clickαρέ με να δεις τι θα σου πω!

Σήμερα έγινα 16 χρονών.
Και μου άρεσε!

Είναι ωραίο το αίσθημα ότι μεγαλώνεις.
Αλλά μετά θα τα ζητάς τα χρόνια αυτά τα χαμένα.
Κι εγώ σκοπεύω να τα γευτώ όλα - όλα, ένα - ένα...

Το πιο όμορφο παιχνίδι απ' όλα είναι η ζωή...
Γιατί να μην το παίξουμε;

:)

Φιλάκι

Περί ψηφοφορίας

Να είστε σίγουροι ότι οι περισσότεροι θα πείτε το Μάιο.
Θα το δούμε στο τέλος... :)

Μόνο, απαντήστε αλήθεια!

Τέλος ψηφοφορίας: "Έχετε βρεθεί ποτέ σε ερωτικό τρίγωνο, ως αυτός που πρέπει να διαλέξει ποιόν θέλει;"

Α. Ναι, έχω βρεθεί - 66% (8 ψήφοι)
Β. Όχι, δεν έχω βρεθεί - 33% (4 ψήφοι)

Α, ρε πληγωμένες καρδιές... ;)

Κάνε και το δικό μου τεστ μωρέ!!!

Create your own Friend Test here

Πάρε τηλέφωνο τον κερατά...

Ναι, μετά από αυτή την πολύμηνη ερωτική σχέση που σύναψα, έπεσα και εγώ θύμα της απιστίας. Κοινώς, έφαγα κέρατο.

Μου κλείνει και ραντεβού στην Καμάρα, το βόδι. Με ρώτησε αν χωράω να περάσω από κάτω;;;

Αυτό που μ' ενοχλεί είναι η φυσικότητα του: "Απλά φιλιόμασταν, δεν κάναμε κάτι άλλο"...
(Φύγανε μαζί φυσικά...)

Αισθάνθηκα πως ίσως θα έπρεπε να ζητήσω εγώ συγνώμη, γιατί αυτός ΑΠΛΑ ΦΙΛΙΟΤΑΝΕ. ΔΕΝ ΕΚΑΝΕ ΚΑΤΙ ΚΑΚΟ.

Έτσι δεν είναι;

Τι να πεις... Κάποιοι άνθρωποι είναι ΜΑΛΑΚΕΣ. Και αυτό δεν μπορεί να το αλλάξει κανείς...